تاریخ ادیان....
دین نتیجه نخستین کوشش انسان برای دستیابی به نوعی احساس امنیت در جهان است. در فکر انسان های نخستین هسته پرستش ارواح یا انیمیزم که شیوه تفکری پیشرفته است به وجود آمد. داستان پیدایش دین به هیچ معنایی در 500 هزار سال قبل در نزد جانوران شبه انسان از قبیل پینتکانتوپوس ها تکوین نیافته است. دین حتی در اعتقادات انسان های نئاندرتال که بین 125 هزار سال قبل می زیستند وجود داشته است. همراه با عقاید خرافی مانند نذر و نیاز و قربانی کردن انسان ها انسان ها در قرون اولیه نوعی ترس و وحشت از مردگان در ذهن خود داشته اند که ریشه اعتقاد به روح و خدا از همین جا شروع می گردد. انسان های نخستین معتقد بودند که در هنگام بیماری روح ناپاکی بر آن ها چیره و مسلط شده است و از این رو به کاهن یا شمنی نیاز است که درد آن ها را معالجه کند بعدها پیامبران جای این ساحران و شمن ها را گرفتند. انسان های نخستین معتقد بودند یک قدرت ساکت و نامعلوم در هر جسمی موجود است و شبیه یک نیروی مافوق طبیعی است که به خودی خود دارای فعالیت و مافوق قوه حیاتی موجود در اشیا هست و به وسیله اشخاص معین یا در وجود اشیا زنده و متحرک ظاهر می شود.
سحر و جادو...
سحر و جادو گری کاری است که انسان می تواند به وسیله دمیدن و تکرار بعضی کلمات یا انجام بعضی کارها قوای بزرگ جهان را به نفع خود به دست آورد. نخست عقیده به فتیش یعنی استفاده و کمک از نیروهای مخفی و پوشیده در اشیا بی‌جان است.
انیمیزم...
در نزد انسان های نخستین و حتی انسان های خرافاتی عصر خودمان در قرن 21 نوعی حس پرستش ارواح متداول هست. یعنی معتقد هستند تمام موجودات اعم از مرده یا زنده دارای روحی هستند که درون آن ها مخفی است و این اعتقاد که افراد انسانی هر یک روحی دارند که در هنگام خواب و رویا از بدن خارج می شود و در لحظه مرگ برای همیشه بدن را ترک می کند. نزد انسان های نخستین سراسر عالم طبیعت پر است از موجودات روحی که بر عالم احاطه و تصرف دارند که متاسفانه در قرن 21 هم بسیاری انسان های بی سواد این اعتقاد را دارند.
پرستش طبیعت.
انسان های دیگری هم هستند که در داخل بت روح و روانی نهفته قائل هستند و آن را می پرستند. آن ها حتی سنگ های فرود آمده از آسمان را مورد پرستش قرار می دهند مانند پرستش سنگ حجر الاسود که نوعی شهاب سنگ آسمانی بوده و مردم آن زمان معتقد بودند که از بهشت به طرف آن ها آمده است. دیگر از آن جمله گیاه پرستی یا عبادت درختان است. این عبادت در نزد تمام اقوام قدیمی جهان عمومیت داشته است. به طور کلی آسمان یا جو مرکز و پیدایش ابرها و مبدا و منشا بادها و جایگاه آفتاب و ستارگان است. قبایل وحشی هر کدام از آن ها را دارای روح و روانی غیبی دانسته اند. قربانی ها خواه حیوانی خواه انسانی همه به این خاطر انجام می گرفت که انسان قوای بزرگ مافوق بشر را برای انجام نیازهای خود آماده سازد. مبدا ستایش و نیایش که منتهی به سرود ها و دعاها شده است و بعد از حمد و ستایش نوبت به درخواست و استدعا از خدای نامرئی می رسد. پیدایش اساتیر اولیه را می توان در خواب ها و رویاها جستجو کرد. کسی که با دیگری سالیان دراز رفیق و دوست صمیمی بوده ناگهان به واسطه مرگ به طور ابد با او جدایی حاصل می کند. ذکر او موجب تسلی خاطر روان او می گردد و در هنگام خواب او را در عالم رویا می بینیم و با او سخن می گوییم. بعضی انسان های نخستین معتقد بودند که موجودی ما فوق طبیعت در آسمان هست. پیری است آسمانی. ازلی و جاوید و غیر مخلوق که قبل از تمام موجودات بوده شبیه و نظیری ندارد و کل جهان را او خلق کرده است. نام این لولوی بزرگ را خدا گذاشته بودند که حتی در قرن 21 هم میلیون ها انسان بی فکر به این موجود اعتقاد دارند.
منبع. دایره المعارف تاریخ ادیان. جان بی ناس